معاینه و بررسی
اگر طبق توضیحات گفته شده حدس میزنید که عصب کشی دندان شیری راهکار مناسبی برای کودک شما است؛ بهتر است به دندانپزشک مراجعه نمایید. در این مرحله تشخیص ابتدایی صورت میگیرد و معمولا برای بررسی نهایی، تهیه عکس رادیوگرافی (اشعه ایکس) توصیه میشود. اگر عکس رادیوگرافی نیز ورود عفونت به پالپ را تایید کند؛ عصب کشی دندان شیری صورت میگیرد.
عصب کشی دندان
در این مرحله با توجه به میزان وخامت وضعیت عفونت در پالپ سه راهکار درمانی که هر سه نوعی عصب کشی به حساب میآیند؛ صورت میگیرد.
پالپتراپی
پالپتراپی راهکار مناسب برای زمانی است که عفونت و پوسیدگی کل دندان را هنوز درگیر نکرده باشد. این درمان نسبت به سایر انواع عصب کشی دندان شیری کمتر تهاجمی به حساب میآید و این نکته، اهمیت رسیدگی زود هنگام به وضعیت دندانهای کودکان را نشان میدهد. در این روش همانند سایر روشهای عصب کشی، برای دسترسی به پالپ، دندان سوراخ میشود. در پالپتراپی، قسمت پوسیده دندان نیز برداشته میشود. در این روش درمانی، پالپ (عصب) دستکاری نمیشود و به طور مستقیم، تنها اقدام به رفع عفونت میشود. به منظور رفع عفونت در این روش، آنتیبیوتیک درون حفره دندانی قرار داده میشود سپس حفره پر میشود.
قراردهی مستقیم آنتیبیوتیک بر محل عفونت، باعث میشود در عرض مدت زمانی کوتاهی عفونت در محل پالپ از بین برود. مزیت این نوع عصب کشی دندان شیری این است که عصب دندان بدون آسیب باقی میماند.
پالپوتومی
اگر تصاویر رادیوگرافی تهیه شده نشان دهند که عفونت تنها در سطح فوقانی دندان متمرکز است و قسمت عمقی آن هنوز درگیر نشده است؛ متخصص دندانپزشکی از این روش استفاده میکند. پالپوتومی که با نام عصب کشی جزئی نیز شناخته میشود؛ روشی است که در آن تنها بخش آسیب دیده عصب که درگیر عفونت شده است برداشته میشود. در این روش قسمت بالایی پالپ که درگیر عفونت است برداشته شده و به منظور کسب اطمینان از اینکه بقایای بسیار کم آن باعث ایجاد عفونت نشوند؛ آنتی بیوتیک در حفره استفاده میشود. در مرحله آخر، دندان سوراخ شده پر میشود و مشکل عفونت در دندان، حل میشود.
پالپکتومی
پالپکتومی روشی از عصب کشی است که در صورت رسیدن عفونت به اعماق پالپ، استفاده میشود. پالپکتومی در واقع همان عصب کشی دندان شیری و دائمی به صورت کامل است. وقتی عفونت به عمق پالپ رسیده باشد؛ آنتی بیوتیک چندان کمککننده نیست. در این حالت دندان سوراخ شده و سپس کل پالپ شامل عصب و عروق خونی به طور کامل بیرون کشیده میشود. دندان پر شده و در کوتاهترین زمان ممکن، روکش میشود. استفاده از روکش سبب بالا رفتن استحکام دندانهای تحت درمان قرار گرفته میشود. همچنین پس از عصب کشی، قسمت میانی دندانها ممکن است تیره یا حتی سیاه رنگ به نظر برسد. استفاده از روکش، به حفظ زیبایی ظاهر دندان نیز کمک خواهد کرد.